चारोळ्या

प्रतीबींबासाठी तहानलेलं
एक तळं आहे माझ्या मनात
जसा पूर्ण बहरून चाफा राहतो
एकटाच दूरच्या रानात....

नेमका तो क्षण कुठला?
आपण भेटल्यावर तू मला आवडल्याचा
आता होत राहतो पश्चाताप
तो क्षण हातून दवडल्याचा...

तुझं माझ्याकडॆ बघणं म्हणजे
लाटेचं किनार्याकडॆ पोहोचणं असतं
आणि माझ्यापूरतं बोलायचंतर
कवितेची नवी ओळ सुचणं असतं.

खूळा म्हंटलंकी रागवायचास
हे आता आठवत नसेल तुला
पण माझ्या मनात झूलत राहतो
या अशाच आठवणींचा झुला...

अधूरं स्वप्नं पूर्ण पाहयचं
म्हणून तो जरासा निजला
सगळे म्हणाले त्या घरचा नंदादीप
कायमचा विझला....